بخش دوم | سخنرانی های استاد عظیمی

5.ولایت تکوینی چیست و ثمره آن کدام است؟
ولایت تکوینی یعنی انسان به جایی برسد که هرچه اراده کند، محقق شود. یعنی:
- دخل و تصرف در عالم
- خلق و میراندن
- قدرت سیاسی و نظامی
- فرمانروایی بر هستی
حدیث قدسی میفرماید: “یا ابن آدم، أنا أقول للشیء کن فیکون، أطعنی فیما أمرتک، أجعلک تقول لشیء کن فیکون.”
(عدهالداعی، ج۱، ص۳۱۰)
قرآن میفرماید:
“أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ…”
(لقمان، ۲۰)
یا:
“لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ”
(رحمن، ۳۳)
“سلطان” همان ولایت تکوینی است که انبیا و برخی شاگردانشان مانند آصف بن برخیا از آن برخوردار بودند.
ثمره ولایت تکوینی:
- حداقل: زندگی بدون حوادث، سبک زندگی مطلوب، آرامش و رفاه
- حداکثر: رسیدن به صفات الهی و رشد بینهایت
6.چرا خدا باید چنین مقامی را به انسان بدهد؟
از شدت مهربانی. خدا میخواهد انسان را به جایی برساند که «شبیه خدا» شود، در صفات الهی مانند قدرت، علم و ثروت بینهایت. پس همه چیز را برای او آفرید تا در نهایت، وارث صفات الهی شود.
7.چه دلیلی داریم که خدا این تحفه را به انسان داده است؟
زیرا در درون خود میل به بینهایت داریم. این میل فطری است؛ از کودکی در ما وجود دارد و توسط پدر و مادر یا جامعه آموزش داده نشده. خداوند که حکیم و عادل است، نمیتواند میلی در وجود ما قرار دهد، بدون اینکه راه رسیدن به آن را فراهم کرده باشد. همانطور که تشنگی را با امکان دسترسی به آب همراه کرده، میل به بینهایت را نیز با ظرفیت رسیدن به آن همراه ساخته است.
8.اگر چنین گنجی در ما وجود دارد، چرا با محدودیتها و رنجها مواجهیم؟
خداوند انسان را در پایینترین نقطه هستی و در میان رنجها قرار داد تا:
- محدودیت را درک کند
- ارزش نامحدودها را بفهمد
- لذت بینهایت را تجربه کند
مثلاً اگر انسان طعم ضعف، بیماری، فقر یا تنهایی را نچشد، هیچگاه از قدرت، سلامت، ثروت و انس با خدا لذت نخواهد برد. هرچه انسان در دنیا محدودتر باشد، لذت آخرتیاش بیشتر است. مثل کودکی که پیش از مهمانی، مادر او را از خوردن غذا منع میکند تا اشتهایش حفظ شود و لذت بیشتری ببرد.
بنابراین خدا بذر بینهایت را در وجود انسان قرار داد، سپس او را در گلدانی به نام جسم، در گلخانهای به نام دنیا پرورش داد، تا در باغ ملکوت، تا ابد در کنار خدا بنشیند، فرمانروایی کند و از لذت بینهایت بهرهمند شود.
9.مسیر این رشد و تعالی و رسیدن به لذت بینهایت و خدایی شدن چیست؟
آراسته شدن به صفات الهی، یعنی پیاده کردن صفاتی مانند مهربانی، صداقت و سایر صفات الهی در خود.
دیدگاهتان را بنویسید