معنای «الله» و «إله» چیست؟
«الله» و «إله» به معنای آن کسی است که شایسته پرستش و عبادت است؛ و هیچکس جز او شایسته عبادت نیست.
وقتی میگوییم «خداوند از ازل إله بوده است»، یعنی از همان ابتدا شایسته عبادت بوده است. به همین دلیل، هنگامی که مشرکان گمراه شدند و برای بتها نیز عبادت را لازم و شایسته دانستند، آنها را «آلهه» (خدایان) نامیدند.
اصل واژه «إله» را «إلاهة» دانستهاند که به معنای عبادت است. همچنین گفته شده که اصل آن همان «إله» است. در زبان عربی میگویند: «أَلِهَ الرجلُ يَأْلَهُ إليه»؛ یعنی انسان در هنگام پیش آمدن مشکلی به او پناه میبرد و به سوی او روی میآورد. و «أَلَهَه» یعنی او را پناه داد و حمایت کرد.
برای توضیح چگونگی تبدیل واژه، میتوان واژه «الإمام» را مثال زد. در این واژه، دو همزه در کنار یکدیگر قرار گرفته بود. چون این کلمه بسیار مورد استفاده قرار میگرفت، عربها تلفظ دو همزه را سنگین دانستند؛ بنابراین همزه اصلی را حذف کردند، زیرا از شکل باقیمانده کلمه، معنای آن همچنان قابل فهم بود.
سپس دو لام در کنار یکدیگر قرار گرفتند که لام اول ساکن بود؛ پس آن را در لام بعدی ادغام کردند و در نتیجه، لام به صورت مشدد درآمد؛ همانگونه که در تلفظ «الله» مشاهده میشود.»
سند حدیث:
التّوحيد جلد : 1 صفحه : 195 نویسنده : الشيخ الصدوق
لینک کتاب برای مطالعه کامل:
https://lib.eshia.ir/15046/1/195
دیدگاهتان را بنویسید