وصف صفات خداوند

او زنده‌ای است که نمی‌میرد،
قادری است که هرگز ناتوان نمی‌شود،
مغلوبی است که هرگز مغلوب نمی‌شود،
بردباری است که هرگز شتاب نمی‌کند،
ابدی است که هرگز فانی نمی‌شود،
ابدی است که هرگز نیست نمی‌شود،
ثابت قدمی است که هرگز زوال نمی‌یابد،
غنی‌ای است که هرگز فقیر نمی‌شود،
قدرتمندی است که هرگز تحقیر نمی‌شود،
دانایی است که هرگز نادان نمی‌شود،
عادلی است که ستم نمی‌کند،
با سخاوتی است که دریغ نمی‌کند.

موسى بن جعفر عليهما‌السلام ، فقلت له : يا ابن رسول الله علمني التوحيد فقال : يا أبا أحمد لا تتجاوز في التوحيد ما ذكره الله تعالى ذكره في كتابه فتهلك ، واعلم أن الله تعالى واحد ، أحد ، صمد ، لم يلد فيورث ، ولم يولد فيشارك ، ولم يتخذ صاحبة ولا ولدا ولا شريكا ، وإنه الحي الذي لا يموت ، والقادر الذي لا يعجز ، والقاهر الذي لا يغلب ، والحليم الذي لا يعجل ، والدائم الذي لا يبيد ، والباقي الذي لا يفنى ، والثابت الذي لا يزول ، والغني الذي لا يفتقر ، والعزيز الذي لا يذل ، والعالم الذي لا يجهل ، والعدل الذي لا يجور ، والجواد الذي لا يبخل ، وإنه لا تقدره العقول ، ولا تقع عليه الأوهام ، ولا تحيط به الأقطار ، ولا يحويه مكان ، ولا تدركه الأبصار وهو يدرك الأبصار وهو اللطيف الخبير ، وليس كمثله شيء وهو السميع البصير ، الأول الذي لا شيء قبله ، والآخر الذي لا شيء بعده ، وهو القديم وما سواه مخلوق محدث ، تعالى عن صفات المخلوقين علوا كبيراً.

از موسی بن جعفر علیهماالسلام پرسیدم: «ای فرزند رسول خدا، توحید را به من بیاموز.»
فرمود:

«ای ابااحمد! در مسئله توحید، از آنچه خداوند متعال در کتاب خود بیان کرده است فراتر نرو که هلاک خواهی شد.

بدان که خداوند، یگانه و یکتا و بی‌نیاز مطلق است؛ نه زاده است تا از او ارث برده شود و نه زاده شده است تا دیگری در وجودش شریک باشد. برای خود همسر، فرزند و شریکی اختیار نکرده است.

او زنده‌ای است که هرگز نمی‌میرد؛ تواناست و ناتوان نمی‌شود؛ چیره و پیروزشونده است و مغلوب نمی‌گردد؛ بردبار است و در مجازات شتاب نمی‌کند؛ همیشگی است و از میان نمی‌رود؛ باقی است و فنا نمی‌پذیرد؛ ثابت و پایدار است و دگرگون نمی‌شود؛ بی‌نیاز است و نیازمند نمی‌گردد؛ عزیز و شکست‌ناپذیر است و خوار نمی‌شود؛ داناست و نادانی در او راه ندارد؛ عادل است و ستم نمی‌کند؛ بخشنده است و بخل نمی‌ورزد.

عقل‌ها نمی‌توانند او را به طور کامل درک و احاطه کنند، و گمان‌ها و تصورات به حقیقت ذات او نمی‌رسند. حدود و اطراف نمی‌توانند او را فراگیرند و هیچ مکانی او را در خود جای نمی‌دهد. چشم‌ها او را نمی‌بینند، در حالی که او چشم‌ها را می‌بیند؛ و او لطیف و آگاه است.

هیچ چیزی همانند او نیست؛ و او شنوا و بیناست.

او اول است و پیش از او چیزی نبوده است، و آخر است و پس از او چیزی نیست. او قدیم و ازلی است و هرچه غیر از اوست، مخلوق و پدیدآمده است.

خداوند از صفات مخلوقاتش، برتر است.»

سند حدیث :
التّوحيد جلد : 1 صفحه : 76 نویسنده : شیخ صدوق

لینک مستقیم برای مطالعه کتاب :
https://lib.eshia.ir/15046/1/76