معنای «الواحد، الأحد» چیست؟

«الواحد، الأحد»
«الأحد» یعنی خداوند در ذات خود یگانه است؛ ذات او از بخش‌ها، اجزا و اعضای مختلف تشکیل نشده و نمی‌توان برای او عدد و چندگانگی تصور کرد. زیرا تفاوت و گوناگونی موجودات، خود از نشانه‌های یگانگی خداوند است؛ یعنی خداوند با همین تفاوت‌ها و گوناگونی‌های موجودات، نشانه‌ای از یکتایی و وحدانیت خویش را آشکار کرده است.
گفته می‌شود: «خداوند از ازل واحد بوده است.»
معنای دوم «واحد» این است که خداوند بی‌همتا و بدون نظیر است؛ یعنی هیچ موجود دیگری در حقیقتِ یگانگی و بی‌همتایی با او شریک نیست. زیرا هر چیزی که برای آن همتا و شبیهی وجود داشته باشد، در حقیقت «واحد» و یگانه نیست.
در زبان عربی گفته می‌شود: «فلانی واحدِ مردم است»؛ یعنی در ویژگی‌ای که به آن توصیف می‌شود، کسی مانند و همتای او وجود ندارد.
بنابراین، خداوند واحد است، نه به معنای یکی از یک مجموعه یا عدد؛ زیرا خداوند متعال در شمارشِ جنس‌ها و دسته‌های موجودات قرار نمی‌گیرد. بلکه او یگانه‌ای است که هیچ نظیر و همانندی ندارد.
سند حدیث :
التّوحيد جلد : 1 صفحه : 196 نویسنده : الشيخ الصدوق
لینک کتاب برای مطالعه کامل:
https://lib.eshia.ir/15046/1/196